Μετάνοια γι' αυτά που έρχονται

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ (Αρχιμανδρίτης Ελπίδιος Βαγιανάκης)

Αρχιμανδρίτης Ελπίδιος Βαγιανάκης

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

Κυριακή πρωί. Οι γλυκόλαλες καμπάνες κάλεσαν τους πιστούς στην Εκκλησία.

Είναι περίοδος Τριωδίου, εβδομάδα της Τυρινής, στην ανάμνηση της «από του Παραδείσου της τρυφής εξορίας του πρωτόπλαστου Αδάμ».

Γεμάτος σκέψεις για τον προορισμό μου και τον αγώνα της ψυχής, για τον αγιασμό της, κατεύθυνα τα βήματά μου στην άλλη «Κιβωτό» του Νώε, την Εκκλησία, για να προφυλαχτώ από την πλημμύρα της αμαρτίας, να μιλήσω με τον Κύριό μου και ν’ ακούσω μέσα από τα κατανυκτικά τροπάρια και το Ευαγγέλιο τη φωνή Του.

Στην πόρτα της κοντά έφθασα, και η βροντερή φωνή του ιεροψάλτη, κατένυξε την ύπαρξή μου στο άκουσμα του «Οίκου»:

«Ἐκάθισεν Ἀδὰμ τότε, καὶ ἔκλαυσεν

ἀπέναντι τῆς τρυφῆς τοῦ Παραδείσου,

χερσὶ τύπτων τὰς ὄψεις, καὶ ἔλεγεν·

Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με τὸν παραπεσόντα».

1. Το θαύμα της Μετανοίας

1. Το θαύμα της Μετανοίας

Ποιος άνθρωπος δεν θέλει να είναι χαρούμενος και ευτυχισμένος; Κανείς, μα κανείς! Όλοι θέλουμε τη χαρά και την ειρήνη, γι’ αυτό και κάνουμε τα πάντα προκειμένου να το πετύχουμε. Παρ’ όλες, όμως, τις προσπάθειες που καταβάλουμε, πολύ δύσκολα το κατορθώνουμε. Γι’ αυτό και αναρωτιόμαστε, τι να φταίει, αλήθεια.
Το μυστικό δεν βρίσκεται στην απόκτηση διάφορων υλικών πραγμάτων ή στις απολαύσεις του σώματος, αλλά σε ό,τι πιο πολύτιμο έχει ο άνθρωπος, το οποίο είναι η αθάνατη ψυχή του.
Όπως γνωρίζουμε όλοι, ο άνθρωπος δεν αποτελείται μόνο από το υλικό και φθαρτό σώμα αλλά και από την άυλη, άφθαρτη και αθάνατη ψυχή. Έτσι μας έπλασε ο Θεός, από σώμα και ψυχή.
Στη γέννηση του ανθρώπου η μάνα δίνει στο βρέφος το σώμα μέσα από το αίμα της. Την ψυχή, όμως, του ανθρώπου την δίνει ο ίδιος ο Θεός, γι’ αυτό και η πραγματική μάνα και πατέρας της ψυχής είναι μόνο ο Θεός.
Η ψυχή είναι ευτυχισμένη μόνο όταν είναι μέσα στην αγκαλιά του Δημιουργού της και απολαμβάνει μυστικά, με τη χάρη του αγίου Πνεύματος, την θεϊκή μητρική αγάπη του Θεού Πατέρα της.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ (Αρχιμανδρίτου Ελπιδίου Βαγιανάκη)

Αρχιμανδρίτου, Ελπιδίου Βαγιανάκη

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ 

Καμιά αγάπη στον κόσμο αυτό, δεν μπορεί να συγκριθεί με την αγάπη των γονιών. Η θερμότητά αυτής της αγάπης είναι πιο ζεστή κι απ’ την φωτιά, ραγίζει και την πιο σκληρή καρδιά! Στη θύμηση της, τα ξενιτεμένα παιδιά δακρύζουν και στην έκφρασή της, ζει κανείς ένα μικρό παράδεισο!

Αυτά σκέπτεται κι ένα νέο παιδί, που έφυγε κάποτε μακριά απ’ τους γονείς του!

Είχε πάρει την περιουσία του με το έτσι θέλω απ’ τον πατέρα του κι έφυγε μακριά από το ευτυχισμένο περιβάλλον της οικογένειάς του, διαλέγοντας άστοχα τη δυστυχία του.

Στα ξένα, έφαγε όλη τη περιουσία του, σε ασωτίες με άσεμνες γυναίκες και στα νυχτερινά κέντρα όπου ξενυχτούσε και διασκέδαζε με παλιοπαρέες. Γρήγορα, έμεινε πάμπτωχος, χωρίς λεφτά, χωρίς φίλους! Όλοι τον εγκατέλειψαν! Πάμπτωχος στα υλικά και στα πνευματικά!

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ (Αρχιμανδρίτου Ελπιδίου Βαγιανάκη)

Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Ε Σ  Μ Ε Τ Α Ν Ο Ι Α Σ 
(Αρχιμανδρίτου Ελπιδίου Βαγιανάκη)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ποιός σήμερα μπορεί να πει με σιγουριά ότι δεν είναι αμαρτωλός; Και ποιός μπορεί να βεβαιώσει ότι ποτέ δεν θα αμαρτήσει;

Κανείς συνετός άνθρωπος δεν μπορεί να αρνηθεί αυτό που λέει η Αγία Γραφή:

«πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ»

(Προς Ρωμαίους, γ΄, 23)

Άλλος λίγο, άλλος πολύ, αμαρτάνουμε σε καθημερινή βάση, πικραίνουμε το Θεό Πατέρα μας και βάζουμε τη ψυχή μας σε μεγάλη θλίψη και ταραχή με την αμαρτία.

Γιατί, εκτός του ότι η αμαρτία μετά θάνατον οδηγεί την ψυχή μας στην αιώνια κόλαση, ακόμη κι εδώ στη γη την ταλαιπωρεί, στερώντας την από τη χάρη του Θεού. Κι όταν λείπει η χάρις του Θεού, που χαρίζει στην ψυχή αληθινή χαρά και ειρήνη, τότε η ψυχή περιδιαβαίνει τους δρόμους του άγχους, του στρες, της σύγχυσης, της απελπισίας, με λίγα λόγια ζει μια πρόγευση της κόλασης.

Η μετάνοια σαν ένα από τα μέγιστα δώρα του Θεού, είναι η μεγαλειώδη έκφραση της άπειρης ευσπλαχνίας Του στους ανθρώπους και το αντίδοτο του ψυχικού πόνου από την αμαρτία.

Έχει τόση δύναμη η μετάνοια, που μπορεί να βγάλει τον αμαρτωλό άνθρωπο από την πιο βαθιά κόλαση και να τον οδηγήσει στο πιο ψηλό επίπεδο σωτηρίας, την αγιότητα.

Το βιβλιαράκι αυτό περιέχει πανέμορφες διδακτικές ιστορίες, παρμένες από ένα πατερικό βιβλίο, <<ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ>>.  

Οι ιστορίες αυτές, γεμάτες από την σοφία των αγίων μας ασκητών, θα σε βοηθήσουν πολύ στο               

- να αντισταθείς στην απελπισία που σε οδήγησε η αμαρτία και  

- να βρεις τη χαρά και την ευτυχία που χαρίζει η πρωτοκόρη της ευσπλαχνίας και της άπειρης αγάπης του Θεού, η βασίλισσα των αρετών, η ΜΕΤΑΝΟΙΑ.

ΟΔΗΓΟΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ (Αρχιμανδρίτου Ελπιδίου Βαγιανάκη)

ΟΔΗΓΟΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

(Αρχιμανδρίτου Ελπιδίου Βαγιανάκη) 

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Κάθε άνθρωπος αδελφέ μου, αποτελείται από δυο συστατικά:

- από το φθαρτό και υλικό σώμα  και

- από την άυλη, άφθαρτη και πνευματική ψυχή.

Έτσι δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο.

Όπως όμως το σώμα θέλει τις περιποιήσεις του, το πλύσιμο, το ντύσιμο, την τροφή, έτσι και η αθάνατη ψυχή θέλει τις δικές της φροντίδες:

- ΤΟ ΠΛΥΣΙΜΟ ΤΗΣ, δηλαδή την εξομολόγηση, για να καθαριστεί από τις διάφορες ακαθαρσίες των αμαρτιών της.

- ΤΟ ΝΤΥΣΙΜΟ ΤΗΣ, για να μην είναι γυμνή και παγωμένη, δηλαδή όλα εκείνα τα έργα αγάπης, που ο Χριστός μας παραγγέλλει να κάνουμε στο Ευαγγέλιο και

- ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ ΤΗΣ, δηλαδή την Θεία Κοινωνία, το πανάγιο Σώμα και Αίμα του σταυρωθέντος γλυκύτατου Υιού του Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.

Αν όμως με τόση φροντίδα επιμελούμαστε το υλικό τούτο σώμα, άραγε με πόση μεγαλύτερη προσοχή θα πρέπει να φροντίζουμε και να περιποιούμαστε την αθάνατη ψυχή μας, που είναι όπως λέει ο αγαπημένος διδάσκαλος Ιησούς Χριστός, ανωτέρα του σώματος;

«Τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (Μάρκ. η΄, 37-38)

Σ΄ αυτό το μικρό βιβλιαράκι, γραμμένο με πολλή αγάπη για σένα, θα διαβάσεις μερικούς απλούς στοχασμούς, γι’ αυτό το μεγάλο Μυστήριο της Μετανοίας και της Εξομολογήσεως, αφού ο Χριστός μας γι’ αυτό ήρθε στη γη, για να φέρει την μετάνοια στους ανθρώπους, γιατί χωρίς αυτήν δεν μπορεί κανείς να αγαπήσει τον Χριστό πραγματικά και οπωσδήποτε να σωθεί.

12. Το μυστήριο της Ευσπλαχνίας

12. Το μυστήριο της Ευσπλαχνίας

Ο πνευματικός πατέρας

Η Σοφία, η μαμά της Αγγελικής, είναι σήμερα πολύ χαρούμενη. Έχει κοντά της τα δυο μεγάλα αγαπημένα της παιδιά, την κόρη της Χριστίνα και τον αρραβωνιαστικό της τον Γιάννη. Ήρθαν να της πουν πως ήθελαν και οι δυο τους, πριν παντρευτούν, να ξεκινήσουν μαζί μια καινούρια πνευματική ζωή κάτω από την σοφή καθοδήγηση του πάτερ Χρυσόστομου.

Ο π. Χρυσόστομος είναι ένας καλός ιερέας που ζει ασκητικά σ’ ένα μικρό μοναστήρι κοντά στο χωριό τους. Ήθελε ο Γιάννης να έχουν, τόσο αυτός όσο και η αγαπημένη του Χριστίνα, τον ίδιο πνευματικό πατέρα και εξομολόγο, στον οποίο θα αφήσουν με εμπιστοσύνη την πνευματική κατεύθυνση των ψυχών τους.

ΤΟ ΜΟΛΥΒΑΚΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

ΤΟ ΜΟΛΥΒΑΚΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

(Θείο κήρυγμα του π. Ελπιδίου στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Κελλάκι Λεμεσού, όπου συλλειτούργησαν με τον σεβαστό Γέροντα Αιμιλιανό)

Γέροντας Αιμιλιανός: «Είναι χαρά μου που φιλοξενούμε τον π. Ελπίδιο στην Κύπρο μας. Με καλοσύνη πολύ ήλθε να μας κάνει μία θεία Λειτουργία και ένα κήρυγμα. Θα τον παρακαλέσω πάρα πολύ να αυτοσυστηθεί. Είναι καλύτερα νομίζω έτσι, διότι εγώ δεν θα μπορέσω να τον  συστήσω όπως πρέπει».

π. Ελπίδιος: «Πώς να αυτοσυστηθεί κάποιος σ’ έναν Πατέρα που έχει τόσα πολλά παιδιά; Όλοι εσείς και εγώ ανήκουμε σ’ έναν καταπληκτικό Πατέρα, που η αγάπη Του και η μητρική Του λατρεία είναι τόσο μεγάλη, που ξεπερνάει την λατρεία που έχει κάθε μάνα στο μωρό της. Όλοι ξέρουμε πόσο αγαπάει μια μάνα το μωρό της. Ξέρουμε πόσο το λατρεύει, ώστε γι’ αυτό κάνει τα πάντα. Έτσι δεν είναι γυναίκες; Τι κάνει κάθε μάνα για το μωρό της; Τα πάντα. Και το μωρό νιώθει αυτήν την αγάπη, νιώθει αυτήν την στοργή. Το μωρό όταν κοιτάει την μάνα του στα μάτια, είναι όλη του η ζωή. Έτσι ακριβώς είναι.

ΤΙ ΤΡΑΓΙΚΟ… ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΟΛΑΣΤΗΚΕ Ο ΦΑΡΙΣΑΙΟΣ…

ΤΙ ΤΡΑΓΙΚΟ… ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΟΛΑΣΤΗΚΕ Ο ΦΑΡΙΣΑΙΟΣ…

Δεν Με πληγώνουν τα λάθη σας!

Με πληγώνει η αμετανοησία σας!

Δεν Με πληγώνουν τα παραπτώματά σας!

Με πληγώνετε όμως, όταν δεν γονατίζετε να πείτε «συγνώμη, Πατέρα Μου»!

Και δυστυχώς μας λέει ο Θεός, μένετε πολλές φορές τόσο πονηρά κρυμμένοι, πίσω από λέξεις ψεύτικες, που ούτε κι εσείς δεν το καταλαβαίνετε, με αποτέλεσμα πιο πολύ προδίδετε Εμένα και ασπάζεστε τον Εωσφόρο. Μάλιστα, πιο πολύ Με στεναχωρούν οι άνθρωποι, που βρίσκονται μέσα στον χώρο της Εκκλησίας, που είναι οι εκλεγμένοι υπηρέτες Μου, που θα περίμενε κανείς να ζητούσαν μετάνοια, να Μου αφήσουν την καρδιά τους, όμως ακόμα και οι πιο πολλοί από αυτούς δεν το κάνουν.

Αλλά, ούτε και αυτοί που έρχονται στο ναό Μου, όλα εσείς τα παιδιά Μου, για να προσευχηθείτε, δεν έχετε καθόλου στην καρδιά σας την μετάνοια και κάνετε αυτό που έκανε ο Φαρισαίος.

Ξέρετε που αμάρτησε ο Φαρισαίος;

Ξέρετε σε τι αμάρτησε ο Φαρισαίος;

Μέσα στον ναό Μου δεν ήτανε, που ήλθε δήθεν για να Με ευχαριστήσει;

Μέσα στον ναό Μου δεν ήλθε, για να Μου πει:

«Δες εγώ, Θεέ μου, τι κάνω για Σένα; Ελεημοσύνες, νηστείες και άλλα πολλά, αλλά δεν είμαι σαν τον άλλον!!!

Και εσείς το ίδιο κάνετε.

Αφήσατε το στόμα σας αφύλαχτο, να κρίνει και να κατακρίνει τους συνανθρώπους σας, συγκρίνοντας τους πάντα με τις δήθεν δικές σας αρετές.  

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΑΟ ΜΟΥ ΚΟΛΑΣΤΗΚΕ Ο ΦΑΡΙΣΑΙΟΣ!

Μέσα στον ναό Μου έχασε την ψυχή του!

Μέσα στο ναό Μου από εγωιστική αφροσύνη, έχασε το πιο πολύτιμο μαργαριτάρι, την ψυχή του.

Και σεις έρχεστε πολλές φορές μέσα στο ναό Μου και αντί να έλθετε με μετάνοια, με ταπείνωση, με διάθεση αλλαγής, να αλλάξετε ζωή, να Μου δώσετε χαρά, Με πληγώνετε ακόμα πιο πολύ….  

Μα, ακόμα πιο πολύ Με πληγώνετε, όταν Εγώ σας χαρίζω τα πιο πολύτιμά Μου δώρα, που είναι το Σώμα και το Αίμα του Γιού Μου, λέει ο Θεός, και σεις τα προσβάλετε και αυτά, γιατί τα παίρνει μια καρδιά γεμάτη κακία, γεμάτη μίσος, γεμάτη φθόνο, γεμάτη ασπλαχνία...

(απόσπασμα από απομαγνητοφωνημένο κήρυγμα του π. Ελπιδίου Βαγιανάκη)

Η ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΝΗΣ (ηχητικό)

22. ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Ούτε οι Άγγελοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που έβλεπαν. Ούτε οι Αρχάγγελοι,  ούτε οι Κυριότητες, ούτε οι Θρόνοι, ούτε τα Χερουβείμ, ούτε τα Σεραφείμ, ούτε και τα υπόλοιπα τάγματα των αγγέλων. Αυτόν, τον οποίον όλος ο ουράνιος κόσμος υμνολογούσε, Αυτόν που δίπλα στον θρόνο του Πατέρα Του παρίσταντο ως Βασιλιάς τιμώμενος και υμνολογούμενος από όλες τις αγγελικές τάξεις, σήμερα Τον βλέπουν οι άγγελοι πάνω σ’ ένα μικρό γαϊδουράκι.

«Η θριαμβευτική είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα»

Σ’ ένα μικρό ταπεινό γαϊδουράκι καθισμένος θέλει να μπει μέσα στην τότε πνευματική βασιλίδα των πόλεων, τα Ιεροσόλυμα. Ο κόσμος είχε κόψει βάγια και όλοι έτρεχαν να δοξολογήσουν τον Μεσσία και φώναζαν:

«Ωσαννά τω Υιώ Δαβίδ». Όλοι έκπληκτοι γύρω από τον δρόμο έβλεπαν πάνω σ’ ένα ταπεινό γαϊδουράκι να κάθεται Αυτός, που ανέστηνε νεκρούς. Αυτός που θεράπευε τυφλούς. Αυτός που σήκωνε ανάπηρους. Αυτός που χάριζε την ελπίδα στους απελπισμένους. Αυτός που δοξολογείτο απ’ όλους σαν τον Διδάσκαλο του Ισραήλ.

Αλλά τα μάτια του Ιησού ήταν στραμμένα σ’ όλα τα παιδιά Του, γιατί ήταν δικές Του εικόνες. Ήταν η κληρονομιά του Πατέρα Του και γι’ αυτό αγαπούσε όλα τα πλάσματά Του. Όλα ήταν παιδιά Του. Όμως μέσα στο βάθος των ματιών Του, μία θλίψη απέραντη υπήρχε. Γιατί ήξερε σαν Θεός, πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι που Τον υμνολογούσαν, το βράδυ θα Τον βλαστημούσαν. Κι έτσι τα μάτια Του στράφηκαν με πολύ στοργή και τρυφερότητα, εκεί που τώρα έπρεπε να κλέψει την αγάπη των παιδιών Του. Και ποια παιδιά αλήθεια Του χάρισαν αυτή την χαρά;

Τα μικρά Του τα παιδιά, που μαζί με τους μεγάλους είχαν κόψει βάγια και φώναζαν ωσαννά.

Τα μάτια Του στράφηκαν στα μάτια των μικρών παιδιών και μέσα από αυτά γαλήνεψε η καρδιά Του, γιατί έβλεπε όλα τα βάγια να είναι σηκωμένα και να ανεμίζουνε στη θέση των δοξολογικών παιάνων των αγγέλων.

Αλλά όμως η θεϊκή Του μάτια ήταν γεμάτη πίκρα, λες και ήθελε να βγάλει το πιο πικρό δάκρυ, για εκείνους τους ανθρώπους, που αντί ευγνωμοσύνης, το βράδυ με αγνωμοσύνη υπερβολική θα Τον οδηγούσαν σιγά-σιγά στο μαρτύριο.

Η ματιά Του πικραμένη στράφηκε πάλι στα παιδιά. Τα κοίταξε στοργικά και τρυφερά για να κλέψει την αγάπη τους. Μα κι εκείνα ξετρελαμένα, γιατί ένιωθαν την αγάπη του Βασιλιά τους, αγωνιζόντουσαν όσο μπορούσαν πιο πολύ, να Του χαρίσουν την υπέρτατη χαρά, που μόνο ένα παιδάκι ξέρει να δίνει. Κρατούσαν όλοι τα σύμβολα της νίκης, τα βάγια.

09 ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ (ηχητικό)

ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΚΟΙ...

ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΚΟΙ,

ΟΠΩΣ Ο ΠΟΛΥΕΥΣΠΛΑΧΝΟΣ ΘΕΟΣ!

Παρακαλώ ακόμα και τους πνευματικούς να είναι ευσπλαχνικοί στα πλάσματα του Θεού, όπως πολυεύσπλαχνος είναι και ο Θεός μας. Κάποιοι πνευματικοί αγνοούν, ότι πνευματικός είναι εκείνος, που έχει το Άγιο Πνεύμα. Όχι αυτός που του δόθηκε μια εξουσία, να διαχειρίζεται το έλεος του Θεού μέσα από την εξομολόγηση.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ είναι αυτός που έχει το Άγιο Πνεύμα. Και όποιος πάρει το Άγιο Πνεύμα είναι πολύ ευσπλαχνικός, γιατί το Άγιο Πνεύμα δεν είναι τίποτε άλλο από την ευσπλαχνική καρδιά του Θεού, που εκφράζεται συνέχεια από τότε που ξεκίνησε ο κόσμος μέχρι το τέλος του! Πάντα  θα υπάρχει η ευσπλαχνία του Θεού!

Ο πνευματικός, που νομίζει ότι είναι πνευματικός και διαχειρίζεται με σκληρότητα την ευσπλαχνία του Θεού, πρέπει να προσέξει πολύ μην προσβάλει τον Θεό και μην βλασφημήσει τον Θεό και μην εναντιωθεί ενάντια στον Θεό από τις λαθεμένες του κινήσεις. Γιατί η ώρα που πηγαίνει ένας άνθρωπος να εξομολογηθεί, να πει τα λάθη του και να ζητήσει την άκρα ευσπλαχνία του Θεού, εκείνη την στιγμή του δίνεται η δυνατότητα, ή να πάρει την ψυχή μέσα από την κόλαση και την ταραχή και να την βάλει στην αγκαλιά του Θεού, ή να συνεργήσει ώστε αυτή η ψυχή να φύγει ακόμα πιο μακριά από τον Θεό, γιατί θα ενεργήσει άσπλαχνα. Σ’ αυτό ακριβώς το σημείο πρέπει να δίνεται μεγάλη προσοχή από τους πνευματικούς ιερείς.

ΜΗΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙΤΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΣΑΣ!

ΜΗΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙΤΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΣΑΣ!

 Ο Κύριος θέλει να πει σε όλους μας:
«Πως έρχεστε και Με μεταλαβαίνετε ενώ αγνοείτε το θέλημά Μου;
Πολλές φορές έρχεστε επιδεικτικά…
Και ενώ ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΤΕ ΜΕ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΣΑΣ.
Έχετε φανταστεί μεγαλύτερη ταπείνωση, από αυτήν που υπέστηκα όταν Με γύμνωσαν, όταν Με ξευτέλισαν, όταν Με έβρισαν και όταν Με ανέβασαν με τον πιο εξευτελιστικό τρόπο πάνω σ’ ένα Σταυρό; Μεγαλύτερη ταπείνωση από αυτήν υπάρχει;
-Πότε εσείς έχετε υποστεί τέτοια ταπείνωση;
Κι όμως δεν θέλετε να κάνετε την πιο απλή ταπείνωση, να ομολογήσετε αυτό το λάθος που κάνετε και να πείτε:
«Θεέ μου, Πατέρα μου, συγχώρεσέ με, γι’ αυτό που έκανα».

ΑΛΛΑΞΤΕ ΖΩΗ! ΜΕΤΑΝΙΩΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΣΑΣ!

«ΑΛΛΑΞΤΕ ΖΩΗ! ΜΕΤΑΝΙΩΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΣΑΣ».

Κάθε μέρα πονάω από αυτά, λέει ο Θεός, που κάνετε στον μονογενή Μου Υιό. Πονάω συνέχεια βλέποντάς σας να πληγώνετε κάθε μέρα και κάθε λεπτό τον Γιό Μου με τα λάθη σας. Και το χειρότερο απ’ όλα, δεν έχετε καν την στοιχειώδη ευγένεια να πείτε ένα συγνώμη.

Τώρα όμως, θα πονέσω και άλλη μια φορά, γι’ αυτά που θα επιτρέψω να πάθετε, μήπως και μετανοήσετε. Θα συγκρατήσω την οργή Του, βλέποντας μόνο την μετάνοιά σας!

 -Μέχρι πότε, λέει ο Ιησούς, θα ικετεύω τον Πατέρα Μου να είναι σπλαχνικός και να μην αφήνει την δίκαιη Του οργή, την παιδαγωγική Του ορμή, πάνω σας;

-Μέχρι πότε;

Κάθε  μέρα Τον ικετεύω και Του προσφέρω το Τίμιο Μου Αίμα, την υπέρτατή Μου θυσία, για να σπλαχνιστεί όλους εσάς, τα κρινολούλουδά Του.

-Μέχρι πότε όμως, θα περιμένει την μετάνοιά σας;