ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΑΤΕΡΑ!

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ για την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος

«Παιδιά Μου αγαπημένα, σπλάχνα Μου λατρεμένα, πόσο η καρδιά μου σας ποθεί!

Πόσο νοσταλγικά στρέφω τη ματιά Μου στη γη για να σας δω! Το ίδιο νοσταλγικά επιθυμώ να στρέψετε και σεις τη ματιά σας στον ουρανό για να Με αναζητήσετε.

Πόσο νοσταλγικά σας μιλάω ερωτικά εκφράζοντας τον μητρικό Μου θεϊκό έρωτα σε σας! Το ίδιο νοσταλγικά επιθυμώ και σεις να Μου μιλάτε γλυκά και τρυφερά όπως κάθε μωρό στη μαμά του.

Πόσο νοσταλγικά ακούω τα τρυφερά λόγια που λέτε ανάμεσά σας, όταν νιώσετε αγάπη και έλξη για κάποιον! Πόσο θα ήθελα να νιώσει η ψυχή σας και για Μένα αυτή την έλξη!

Πόσο νοσταλγικά βλέπω το κάθε σπλάχνο Μου, να αγκαλιάζει το παιδί που του χάρισα, απολαμβάνοντας τα παιδικά του χάδια! Το ίδιο νοσταλγικά θα ήθελα να αγκαλιάσετε σαν βρέφος τον μονογενή Μου Υιό Ιησού και να Τον πλημμυρίσετε με τα χάδια και τα φιλιά σας, αλλά και το ίδιο νοσταλγικά λαχταρώ και Εγώ να μπείτε στην μητρική καρδιά Μου και να χαθείτε στην απεραντοσύνη της ευσπλαχνίας και του θεϊκού έρωτά Μου!

Ψάλλουμε "Ωσαννά" σαν μωρά στην καρδιά (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 2015)

12. Το μυστήριο της Ευσπλαχνίας

12. Το μυστήριο της Ευσπλαχνίας

Ο πνευματικός πατέρας

Η Σοφία, η μαμά της Αγγελικής, είναι σήμερα πολύ χαρούμενη. Έχει κοντά της τα δυο μεγάλα αγαπημένα της παιδιά, την κόρη της Χριστίνα και τον αρραβωνιαστικό της τον Γιάννη. Ήρθαν να της πουν πως ήθελαν και οι δυο τους, πριν παντρευτούν, να ξεκινήσουν μαζί μια καινούρια πνευματική ζωή κάτω από την σοφή καθοδήγηση του πάτερ Χρυσόστομου.

Ο π. Χρυσόστομος είναι ένας καλός ιερέας που ζει ασκητικά σ’ ένα μικρό μοναστήρι κοντά στο χωριό τους. Ήθελε ο Γιάννης να έχουν, τόσο αυτός όσο και η αγαπημένη του Χριστίνα, τον ίδιο πνευματικό πατέρα και εξομολόγο, στον οποίο θα αφήσουν με εμπιστοσύνη την πνευματική κατεύθυνση των ψυχών τους.

ΕΚΠΟΜΠΗ: Κυριακή των Αγίων Πατέρων Α' Οικ. Συνόδου (Ιωαν. ιζ' 1-13)

ΕΚΠΟΜΠΗ: Κυριακή του τυφλού (Ιωάν. θ' 1-38)

ΕΚΠΟΜΠΗ: Κυριακή της Σαμαρείτιδος (Ιωαν. δ' 5-42)

ΕΚΠΟΜΠΗ: Η θεραπεία του παραλύτου (Ιωάν. ε' 1-15)

ΕΚΠΟΜΠΗ: Κυριακή των μυροφόρων (Μαρκ. ιε' 43-ιστ' 8)

ΕΚΠΟΜΠΗ: Κυριακή του Θωμά (Ιωαν. κ' 19-31)

11. Ένας άγγελος στον Ουρανό

11. Ένας άγγελος στον Ουρανό

Η στεναχώρια της Αγγελικής

Μόλις ήρθε η Αγγελική από το σχολείο και τα μάτια της είναι γεμάτα δάκρυα. Οι άλλοτε χαρωπές φωνές της, με τις οποίες συνήθιζε να μπαίνει στο σπίτι, σήμερα αντικαταστάθηκαν από τους παιδικούς λυγμούς της. Η μαμά της την πλησίασε με ανησυχία και την ρώτησε:

-Τι έχεις κοριτσάκι μου και κλαις; Συνέβηκε τίποτα δυσάρεστο στο σχολείο που σ' έκανε τόσο πολύ να στεναχωρηθείς;

-Είμαι πολύ λυπημένη, μανούλα μου. Η Μαρία, η καλύτερη μου φίλη στο σχολείο, που ήταν τον τελευταίο μήνα συνέχεια άρρωστη και την είχαν πάρει στο νοσοκομείο, μας είπε η δασκάλα μας πως πέθανε χθες το βράδυ. Δεν μπορώ να το πιστέψω, πως τόσο ξαφνικά έχασα την καλύτερη μου φίλη. Ήταν τόσο καλή!

64. ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!

ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!

 

 Όταν η ψυχή αναζητά την αγάπη είναι αχόρταγη. Όταν αναζητάει την τελειότητα δεν σταματάει πουθενά, συνέχεια ψάχνει. Όταν θέλει να βρει την απόλυτη ευτυχία, τίποτα δεν μπορεί να την σταματήσει στην νοσταλγική αυτή αγωνία.

Μια γυναίκα έγινε το παράδειγμα αυτής της νοσταλγικής αναζήτησης. Μια γυναίκα που ένιωσε την ψυχή της να αγωνιά για την τελειότητα, να ζητάει το μεγαλείο της αγάπης, να ζητάει με πόθο και με πάθος την ευτυχία της ψυχής της, την έκανε να βαδίσει δρόμους κακούς, δρόμους όχι αληθινούς. Μέσα στην αναζήτηση, που κανείς δεν ξέρει που θα βρει αυτό που αναζητά, πολλές φορές εμπλέκεται η ψυχή σε λάθους δρόμους και πικραίνεται.

Όμως ποτέ ο Θεός δεν αφήνει μια ψυχή που με νοσταλγία αναζητάει την τελειότητα. Μια γυναίκα που ήθελε να ζήσει το μεγαλείο της αγάπης, που έπλαθε τέτοια όνειρα για την αγάπη, θα έπρεπε όλους μας σήμερα να μας προβληματίσει. Μια γυναίκα που ονειρεύτηκε ένα γάμο τέλειο, ένα γάμο που διαφέρει από αυτούς που κάνουμε πάρα πολλοί άνθρωποι εδώ στη γη.

Πόσοι άνθρωποι σήμερα αναζητούν μέσα στο γάμο την απόλυτη ευτυχία και μετά από λίγο, πικραμένοι λένε «απέτυχα!» Και αν ήταν δυνατόν θα ξανάρχιζαν από την αρχή. Πόσοι άνθρωποι είδαν τον γάμο σαν δύο διαφορετικά μεγέθη. 

Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΜΟΥ, είναι και δικός σας Γιός και Θεός...

Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΜΟΥ,
είναι και δικός σας Γιός και Θεός...

Ο Γιός μου και Θεός μου, είναι Γιός σας και Θεός σας. Γιατί πληγώνετε τον ίδιο σας τον Γιό;
Πολλές φορές αναγνωρίσατε τον Γιό μου και τον ονομάσατε Υιό του Θεού. Γιατί πράγματι έτσι είναι. Είναι ο Υιός του Θεού.
Αλλά όμως είναι και Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
Γράφτηκε στη Γραφή πολλές φορές «Υιός του ανθρώπου», για να καταλάβετε ότι είναι και δικός σας Γιός, που σας Τον παραχώρησε ο Θεός Πατέρας να Τον αγαπάτε και να Τον λατρεύετε σαν δικό σας θησαυρό.
Να μπορούσατε, όπως με τον θησαυρό που εσείς ονοματίζεται το παιδί σας, το καμάρι σας, το κοριτσάκι σας και το αγοράκι σας, που δεν θα θέλατε ποτέ να το πικράνετε, που δεν θα θέλατε ποτέ να το δείτε να δυστυχεί, που δεν θα θέλατε ποτέ να το δείτε να υποφέρει... γιατί τώρα δεν μπορείτε να νιώσετε έτσι και με Αυτόν, τον Υιό του Θεού και τον δικό σας Γιό;
Εγώ σαν Μάνα Τον λάτρεψα σαν Γιό μου. Μετά έμαθα ότι ήταν και Θεός μου και Τον φώναζα «Γιέ μου και Θεέ μου».

ΕΚΠΟΜΠΗ: Κυριακή των Βαΐων (Ιωαν. ιβ' 1-18)

ΕΚΠΟΜΠΗ: Κυριακή Ε' Νηστειών, Μαρίας Αιγυπτίας (Μαρκ. ι' 32-45)

10. Ο αρραβώνας της Χριστίνας

10. Ο αρραβώνας της Χριστίνας

Ο μπαμπάς της Χριστίνας

Στο σπίτι της μικρής μας Αγγελικής επικρατεί σήμερα πολύ χαρά. Η μεγάλη της αδελφή Χριστίνα αρραβωνιάζεται με ένα πολύ καλό και ευγενικό παλληκάρι, τον Γιάννη.

Οι γονείς της είναι ευτυχισμένοι για τη σωστή επιλογή συντρόφου που έκανε η αγαπημένη τους κόρη. Πολλές φορές οι ίδιοι παρακαλούσαν στην προσευχή τον ουράνιο Πατέρα τους να βοηθήσει την κόρη τους να βρει ένα καλό παιδί, που να την αγαπά ειλικρινά και να την κάνει ευτυχισμένη.

Η μαμά Σοφία προέτρεπε την κόρη της Χριστίνα να αφήσει με εμπιστοσύνη το θέμα της επιλογής συζύγου στα χέρια του αγαπημένου της Θεού. Της έλεγε να προσεύχεται πολύ γι' αυτό , ώστε Εκείνος να την βοηθήσει να βρει τον επίγειο άγγελο σύντροφο με τον οποίο θα περάσει το υπόλοιπο της επίγειας ζωής της.

ΕΚΠΟΜΠΗ: Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

ΓΙΝΕΤΕ ΤΑΠΕΙΝΟΙ...

✟

ΟΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΓΙΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΣΤΑΥΡΟ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ, ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!

Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ μας λέει:

ΟΣΟΙ ΚΡΑΤΑΤΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ, θέλω να ξέρετε πως πρέπει να Του μοιάσετε.
 

ΟΣΟΙ ΑΠΟ ΣΑΣ ΦΟΡΑΤΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ, να θυμάστε πόσο βαρύς ήτανε, όταν τον σήκωνε.
 

ΟΤΑΝ ΚΡΑΤΑΤΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ, θέλω να σκέφτεστε τα πληγωμένα Του χέρια, τα πόδια, το κεφάλι και την πλευρά.
 

ΟΤΑΝ ΚΡΑΤΑΤΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ, θέλω να Του δίνετε από ένα φιλί στα πληγωμένα Του χέρια, στα πόδια, στην καρδιά και στο κεφάλι. Κάθε φιλί, ας είναι μια συγγνώμη. Ας είναι μια αναζήτηση του ελέους. Ας είναι μια νοσταλγία του ουρανού!

Κι Εγώ, ο ουράνιός σας Πατέρας, θα σας συγχωρέσω για όλα.
Εγώ ΣΥΓΧΩΡΕΣΑ αυτούς που Με αρνήθηκαν.
Εγώ ΣΥΓΧΩΡΕΣΑ αυτούς που έφυγαν με πείσμα μακριά Μου.
Όλους τους συγχώρεσα, όταν είδα την διάθεση τους να αλλάξουν ζωή, ένα δάκρυ στα μάτια τους και τη μετάνοια στην καρδιά τους.
-Εσείς δεν μπορείτε να κάνετε το ίδιο;

ΤΟ ΜΟΛΥΒΑΚΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

ΤΟ ΜΟΛΥΒΑΚΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

(Θείο κήρυγμα του π. Ελπιδίου στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Κελλάκι Λεμεσού, όπου συλλειτούργησαν με τον σεβαστό Γέροντα Αιμιλιανό)

Γέροντας Αιμιλιανός: «Είναι χαρά μου που φιλοξενούμε τον π. Ελπίδιο στην Κύπρο μας. Με καλοσύνη πολύ ήλθε να μας κάνει μία θεία Λειτουργία και ένα κήρυγμα. Θα τον παρακαλέσω πάρα πολύ να αυτοσυστηθεί. Είναι καλύτερα νομίζω έτσι, διότι εγώ δεν θα μπορέσω να τον  συστήσω όπως πρέπει».

π. Ελπίδιος: «Πώς να αυτοσυστηθεί κάποιος σ’ έναν Πατέρα που έχει τόσα πολλά παιδιά; Όλοι εσείς και εγώ ανήκουμε σ’ έναν καταπληκτικό Πατέρα, που η αγάπη Του και η μητρική Του λατρεία είναι τόσο μεγάλη, που ξεπερνάει την λατρεία που έχει κάθε μάνα στο μωρό της. Όλοι ξέρουμε πόσο αγαπάει μια μάνα το μωρό της. Ξέρουμε πόσο το λατρεύει, ώστε γι’ αυτό κάνει τα πάντα. Έτσι δεν είναι γυναίκες; Τι κάνει κάθε μάνα για το μωρό της; Τα πάντα. Και το μωρό νιώθει αυτήν την αγάπη, νιώθει αυτήν την στοργή. Το μωρό όταν κοιτάει την μάνα του στα μάτια, είναι όλη του η ζωή. Έτσι ακριβώς είναι.

ΕΚΠΟΜΠΗ: Κυριακή Γ' Νηστειών, Σταυροπροσκυνήσεως (Μαρκ. η' 34-θ' 1)

ΕΚΠΟΜΠΗ: Κυριακή Β' Νηστειών Γρηγορίου Παλαμά (Μάρκ. β' 1-12)

ΕΚΠΟΜΠΗ: Κυριακή Α' Νηστειών, της Ορθοδοξίας (Ιωανν. α' 44-52)

9. Οι άγγελοι της ψυχής

9. Οι άγγελοι της ψυχής

Θεϊκή παραμάνα

Η Αγγελική, με τη βοήθεια της μαμάς της Σοφίας, όλο και πιο πολύ αγαπά τον Θεό και προσπαθεί να γίνει ένας μικρός επίγειος άγγελος. Αγαπά όλους τους ανθρώπους και συμπεριφέρεται πάντα με πολύ πνευματική ευγένεια. Όταν μιλά, προσπαθεί να μοιάσει στην γλυκιά της μανούλα. Προσέχει να μη λέει τίποτα που θα μπορούσε να πληγώσει τον άλλο αλλά απεναντίας να δίνει πολύ χαρά και ευθυμία. Όποιος την κάνει παρέα νιώθει την παιδική αθωότητα της αλλά και την πηγαία αγάπη και καλοσύνη που βγαίνει από την αγγελική καρδιά της. Το γενικό φέρσιμο της σου δίνει την αίσθηση ότι βλέπεις έναν μικρό άγγελο. Οι μεγάλοι, αντιλαμβάνονται το ρόλο που παίζει η ευσεβής μητέρα της στην διαμόρφωση του χαραχτήρα της αλλά και την προσωπική της επιθυμία να γίνει ένα ευλογημένο παιδί του Θεού!

8. Ο δικός μας Πατέρας

8. Ο δικός μας Πατέρας

Στην εξοχή

Η ημέρα είναι πολύ όμορφη σήμερα. Ο ήλιος λάμπει στον καταγάλανο ουρανό και ζεσταίνει με τις αχτίνες του τη γη. Στα καταπράσινα λιβάδια που περιτριγυρίζουν το χωριό, τα ασπρολούλουδα και οι ανεμώνες έφτιαξαν ένα υπέροχο πολύχρωμο φυσικό χαλί που χαίρεσαι να το κοιτάς. Τα βελάσματα από τα ζωάκια που βόσκουν ξένοιαστα στα λιβάδια, μαζί με τα τιτιβίσματα των πουλιών που κελαηδούν ακούραστα στα κλαδιά των δέντρων από το πρωί, φτιάχνουν μια συναρπαστική υπέροχη μελωδία που απλώνεται απ' άκρη σ' άκρη πάνω από όλο το χωριό.

Το προβατάκι της Αγγελικής, η Χιονούλα, είναι σήμερα στα κέφια της. Τρέχει πάνω κάτω χαρούμενη μαζί με το σκυλάκι της τον Τζακ και κάνει την Αγγελική να γελά με τα  παιχνιδιάρικα καμώματα του. Είναι τόσο όμορφα σήμερα έξω στη φύση, που δεν έχεις καμιά διάθεση να βρίσκεσαι μέσα στο σπίτι. Η μαμά Σοφία, που κατάλαβε την επιθυμία της κόρης της, την ρώτησε:

-Θέλεις Αγγελική μου να πάμε μια βόλτα στα χωράφια για να μαζέψουμε λουλούδια και να παίξεις με το προβατάκι σου;

7. Η σκάλα του ουρανού

7. Η σκάλα του ουρανού

Η χαρά της μαμάς Σοφίας

Το κρύο σήμερα είναι τσουχτερό και η Αγγελική κάθεται δίπλα από το τζάκι για να ζεσταθεί. Κοντά της είναι και η Χιονούλα, το μικρό αρνάκι που της χάρισε ο κυρ Παντελής, ο τσοπάνος.

Η μαμά της και η αδελφούλα της η Χριστίνα μόλις γύρισαν από την επίσκεψη τους στον ευλαβή ιερέα του χωριού τους, τον πάτερ Ιωάννη. Είχαν πάει να εξομολογηθούν και να αφήσουν κάτω από το πετραχήλι του όσα λάθη είχαν κάνει.

Η Αγγελική είδε το πρόσωπο της μαμάς της και της αδελφής της να λάμπει από χαρά και ευτυχία.

-Πόσο χαρούμενη σε βλέπω μαμά μου!

-Ναι, κοριτσάκι μου, είμαι πολύ χαρούμενη και ευτυχισμένη, γιατί σήμερα καθάρισα πάλι την ψυχή μου από κάθε λάθος και αμαρτία που είχα κάνει σαν άνθρωπος και την είχα λερώσει.

-Πότε, μαμά, θα πάω και εγώ στον καλό μας ιερέα για να εξομολογηθώ τα λαθάκια που κάνω;

-Όποτε θέλεις και νιώσεις, μωρό μου, ότι είσαι έτοιμη.

-Θέλω, μαμά, αλλά δεν ξέρω πώς να εξομολογηθώ. Θα μπορούσες να με βοηθήσεις, ώστε να προετοιμαστώ κατάλληλα; 

-Βεβαίως, κοριτσάκι μου. Θα σε βοηθήσω να γνωρίσεις το υπέροχο αυτό μυστήριο της μετανοίας και εξομολογήσεως, με το οποίο ο κάθε άνθρωπος, όσο αμαρτωλός και να είναι, μπορεί να γίνει ένας φωτεινός άγγελος στον αγαπημένο μας Θεό.

6. Μια ουράνια οικογένεια

6. Μια ουράνια οικογένεια

Στη στάνη με τα προβατάκια

Η ημέρα σήμερα ήταν ηλιόλουστη και η μαμά Σοφία πήρε τα δυο μικρά της παιδιά, τον Ιωσήφ και την Αγγελική για να πάνε βόλτα στο δάσος. Η Αγγελική ήθελε να μαζέψει μαζί με τον αδελφό της ωραία λουλουδάκια για να τα χαρίσουν στον μπαμπά τους, όταν θα ερχόταν το απόγευμα στο σπίτι.

Πριν φθάσουν στο δάσος, μια μικρή έκπληξη τους περίμενε στο δρόμο, που έκανε τα παιδιά να ενθουσιαστούν πολύ. Συνάντησαν τον φίλο τους τον τσοπάνο, τον κύριο Παντελή, με τα προβατάκια του. Κρατούσε ένα μικρό προβατάκι στον ώμο του και πίσω του ακολουθούσαν όλα τα αρνάκια. Τα έπαιρνε να βοσκήσουν φρέσκο χορταράκι στις καταπράσινες πεδιάδες που υπήρχαν πίσω από το μικρό δάσος.   

Ο κυρ Παντελής χάρηκε πολύ που τους είδε και τους χαιρέτησε με πολύ ευγένεια. Η μαμά Σοφία ανταπέδωσε τον χαιρετισμό, ενώ τα παιδιά έτρεξαν γρήγορα κοντά του για να δουν το μικρό προβατάκι που κρατούσε στην αγκαλιά του. Η χαρά της Αγγελικής ήταν απερίγραπτη, όταν ο τσοπάνος την άφησε να χαϊδέψει το μικρό προβατάκι. Εκείνο, απολάμβανε τα χάδια της Αγγελικής και πότε πότε βέλαζε από χαρά στα φιλιά που του έδινε η μικρή του φίλη. 

-Που είναι κυρ Παντελή η μαμά του; ρώτησε με απορία η Αγγελική.

-Είναι ορφανό το προβατάκι αυτό, μικρούλα μου. Ήταν άρρωστη η μαμά του και δυο μέρες μετά τη γέννα ψόφησε.